22 januari 2017

Hoezo afscheid

 

Het voelt zeer onwerkelijk dat ik nog maar zo’n vier weken officieel lid van de Tweede Kamer zal zijn. Alles is hier nog volop in bedrijf en ben nog net zo bloedfanatiek als voorheen, misschien nog wel meer!!. Veel mensen die ik tegenkom en me erop aanspreken  dat ze niet meer gaan stemmen omdat ze het niet meer weten. Mijn reactie is : “kom op mensen, het is heel erg nodig dat we weer samenwerken aan onze samenleving. Solidariteit en elkaar helpen. Samen verder !!!”.Mouwen opstropen en meedoen, niet alleen maar wijzen en mokken.! Gebruik maken van het recht om straks te mogen stemmen !!! Bij voorkeur voor sociaal democratie!! Stemmen is wat mij betreft een plicht, een manier om mee te werken aan democratie, mee te werken aan verbinding. Onderlinge verschillen in het land worden in de Tweede Kamer bediscussieerd en in banen geleid. Misschien niet altijd helemaal de ‘baan’ die je zelf voor ogen hebt of had, maar er bestaan veel soorten mensen en meningen, we moeten het allemaal met elkaar doen. Democratie zorgt ervoor dat we nog altijd in een heel veilig land wonen!!!

 

Maar als een beetje afscheid nemen voelt het al wel door  de mensen die me er overal en nergens op  aanspreken. ‘Lutz wat jammer dat je weg gaat uit Den Haag’, of ‘weet je al wat je hierna gaat doen?’. Mijn omgeving is op die manier al afscheid aan het nemen, het voelt vreemd.

 

Deze weken doet de Friese bussector goede zaken !!! Alle dagen ontvang ik bussen vol Friezen die, nu ik hier nog ben, graag nog een keer langs willen komen. Vrouwen van Nu, GGD Friesland, Voetbalclub Mildam e.o. ………, scholen uit Grou, en nog veel meer. Hartstikke leuk! 


Lutz Jacobi